Πρώτη έκδοση: ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΛΕΤΩΝ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ Λαύριο 1992 σελ. 31.
COPYRIGHT ΕΜΕΛ – Ν. ΒΟΥΡΛΑΚΟΣ 1992.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΠΙΛΟΓΟ: όπως τον διατυπώνει ο κ. Ν. Βουρλάκος.

“…..Πλήρη γνώση του πραγματικού αριθμού των ορυκτών της Λαυρεωτικής δεν μπορούμε να έχουμε, για δύο κύριους λόγους. Πρώτα γιατί ολόκληρος ο όγκος των αρχαίων σκωριών ανακαμινεύθηκε (όχι μόνο οι παράκτιες, αλλά και οι ενάλιες σκωρίες οδηγήθηκαν στα καμίνια, πριν απ’ την πλήρη ορυκτολογική τους εξέταση, προς ζημίαν της επιστήμης) κι έπειτα, γιατί σπουδαία ορυκτολογικά δείγματα σίγουρα κατεστράφησαν κατά την – διαμέσου των αιώνων - εκμετάλλευση του υπεδάφους. Ανύποπτος ο Ν. Γ Μάνθος (1917) περιγράφει ένα τέτοιο θαυμάσιο δείγμα (σταλακτίτες σε κίτρινο ή βαθυπράσινο χρώμα που μοιάζουν με αδαμίτη και πάνω τους διανθίζονται κρύσταλλοι αναβεργίτη).
Είναι βέβαιο ότι ανυπολόγιστος αριθμός σπουδαίων δειγμάτων και ορυκτολογικών ειδών, χάθηκε για πάντα…..”